Training werken aan zelfvertrouwen – donderdag 3 juli
Alle dingen smelten in ons hoofd.
De tijd een goochelaar met toverstaf.
Zelfs onze grote liefde dooft.
Dan liggen wij als vreemden in een graf.
Daarom is dit moment zo kostbaar zwoel.
Ik kus je lippen, voluit zijn wij nu en hier.
Dus hou me stevig vast, raak aan en voel.
Dit korte ogenblik dat ik het leven vier.
Vrije vertaling van het gedicht van Duane Michals
door Herman Cools
Tussen geboorte en dood ligt jou leven.
Hier mag je het terugvinden.
Het is een doodeenvoudig gegeven dat ons leven eindig is. Wat telt is vooral te weten wat voor jou écht belangrijk is. Om je ‘zin in het leven’ te herontdekken en perspectief te ontwikkelen. Mijn begeleiding is erop gericht jou te ondersteunen in jezelf leren kennen.
Juist als het leven schuurt door verdriet, rouw en verlies, ziekte, seksualiteit, (werk)-stress of burn-out.
Ik noem dat ‘de kleine dood’. Ook al zijn de verliezen groot.
Thuisvaart biedt een plek aan mensen die zich willen heroriënteren op hoe ze écht willen leven of verlies willen integreren. Ook voor een visie op afscheid en uitvaart, ben je bij Thuisvaart op het juiste adres.
Een groot thema, wat ik graag nuchter, speels en onorthodox benader.
Dat vraagt om nieuwsgierig te zijn naar het leven, omdat we daar te weinig over leren. Spelen met de kleine en grote dood. Hier is alles in mijn praktijk op gericht.
Zacht. Persoonlijk. In verbinding.
Ik begeleid mensen die zich de kunst van afscheid eigen willen maken.
Met aandacht voor wat er werkelijk toe doet.
In een intieme setting, zodat er ruimte kan ontstaan voor woorden, stilte en liefde.
Puur: zonder opsmuk, zuiver, onvervalst. Het tegenovergestelde van namaak. Met teveel versieringen, kan het iets van de essentie verliezen.
Puur contact en ervaren, doorvoelen van de werkelijkheid. Een ervaring niet rationaliseren. Puur is niet wegkijken, maar het in de ogen kijken. Puur is niet wegwerken of uitbesteden, maar het aangaan, het aankijken.
Puur is ook origineel en simpel tegelijk. Doodgewoon dus. Puur is beleven. Jezelf zijn. Thuiskomen bij jezelf. Het Thuis doen. Erbij zijn. Het samen doen en delen. Fouten mogen maken. Niet perfect, wel Puur en menselijk. Met mijn Levensbegeleiding heb ik als doel deze puurheid in onszelf te herontdekken. En de puurheid weer te leven. Vrij van allerlei gedachten. Gewoon puur zijn. Dat is onze natuurlijke staat. Puur Zijn.
Een Thuisvaart door pure levenskunst.
Er zit er veel kracht in eenvoud. Iets anders dan simpel. Eenvoud heeft iets verdiepends, juist door zijn eenvoud. Door het weglaten van onnodige zaken, versieringen en opsmuk.
Eenvoud laat je iets kernachtigs ervaren. Heel natuurlijk. Het heeft een relatie met tevredenheid. Er wordt ook schoonheid in zichtbaar. Eenvoud maakt iets concreet en helder. Het ‘teveel’ is weg. Dat maakt het sereen en overzichtelijk. Daardoor ook beter voelbaar en zichtbaar. Dát wat overblijft. Eenvoud.
Ook in eenvoud aanwezig zijn is zó mooi en verbindend. Als er eenvoud in het contact is, voelt dat als een Thuisvaart, omdat je jezelf kan zijn. Niet per se eenvoudig.
Ik merk bij mezelf als ik zo over eenvoud schrijf, dat er direct een vorm van rust in mezelf voelbaar wordt. Dankjewel Eenvoud, voor je schoonheid.
Persoonlijk ‘ontmoet en gezien worden’.
Persoonlijk; respect en interesse voor de ander. Zonder vooroordeel zijn en afgestemd op de persoonlijke omstandigheden en wensen van de ander, waarin niets gek is.
Persoonlijk; aandacht, inleving en begrip. En vanuit begrip kan er ook verbinding ontstaan in het contact. Persoonlijk contact.
Voelt als betrokkenheid. Als het uitgangspunt vertrouwen is, kan het zoeken en verkennen van het contact ruimte krijgen. Een uitnodigend samenzijn, waarin je durft te praten en te voelen. Waarbinnen vertrouwen groter is dan schaamte en onzekerheid. Om te zoeken naar de juiste woorden in een doolhof van gedachten en ideeën. Dan ontstaat er zelfs ruimte voor een glimp van universele liefde. Daarin kan ons hart zich openen, ontspannen en ontroeren. Dan kun je zeggen dat je persoonlijk ontmoet bent.
De voordeurbel gaat en ik doe open. Daar staat een kleine man die zijn best doet om zo gewoon mogelijk over te komen. Kom binnen, zeg ik en vraag; wie ben je?
Ik ben de kleine dood, zegt hij, en dan begint hij spontaan te huilen. Flink zijn hoeft niet bij mij en ik laat hem merken dat zijn tranen welkom zijn. Na enige tijd vraag ik, je bent de kleine dood? Ja, zegt hij. Overal waar het leuk en gezellig is, gebruiken ze mij niet. Ik moet toch ook leven, zegt hij tussen zijn tranen door. Jazeker, kleine dood, dat mag jij ook. Ik ken dat gevoel, zeg ik. Blijf maar een poosje hier, zodat we samen kunnen zijn. Dan kunnen we er allebei iets over zeggen.
Ik geef de kleine dood een kopje koffie en dan ineens kijkt hij mij intens aan en vraagt, aan wie denk jij nu? Ik kijk hem rustig aan en zeg, aan jou. En op dat moment zie ik kleine sterretjes in zijn ogen komen. Ja, ik denk aan jou, zeg ik nogmaals en voel de ontroering in mijn stem. Ja, ik denk aan jou zeg ik nu met een glasheldere stem en weer zie ik hem veranderen. Hij gaat rechterop zitten en word iets groter. Terwijl ik naar hem kijk, zeg ik nogmaals, ik denk aan jou en ik voel zijn hart en zie de kleur in zijn gezicht.
Ik zie nu een hele andere man zitten met een frisse blik en trouwe ogen. Alsof ik hem al een poosje ken. De dood lijkt over. Hij staat spontaan op en geeft mij een omhelzing. Dan vraag ik zachtjes, hoe heet jij en hij zegt, het kleine leven. We kijken elkaar ontroerd aan en er ontstaat écht moeiteloos contact. Zonder iets te doen. Heel gewoon. Kleine doden opwekken, door écht contact.
Welkom mooie man, wat fijn dat je er bent.
The website will be translated into English in 2023.
Are you straight or do you identify yourself within the lhbtiq+ community?
I work with people and love human beings beyond their gender, race, religion, and sexual orientation.
It’s you I’m interested in, whoever you are, regardless of any color or form.
You are very Welcome here.
With love, Nic